zondag 20 april 2008

CORINA 'IS'




Langzaam maar zeker raak ik er van overtuigd dat Corina bijna 'is' zoals Boedha het bedoelde. Mensen vinden het fijn bij haar te zijn, ook als ze niets zegt...
want dan lacht ze en laat ze een prachtige wereld zien die voor iedereen toegankelijk is, ze opent deuren in dikke muren.
de mensen krijgen weer hoop in iets wat niet meer bestond of bijna gestorven was. Er is ook bijna niets voor nodig en daarom zei Boedha: IK BEN

woensdag 16 april 2008

MIGRAINE

Migraine bestaat!

M.E. ook.

allergieen bestaan.

verdriet ook

Het is niet zo moeilijk er iets aan te doen...

maandag 14 april 2008

TORRE DEL MAR ditmaal zonder wonderen?

CARMEN CLAROS CON LUZ












We zijn terug in Torre del Mar, bij onze vriendin Carmen die na twee! auto-ongelukken al jarenlang in een rolstoel zit. Ze heeft veel pijn en we hopen op een wonder. In onze gedachten zien we haar lopen, rennen en dansen. Gelukkig is de pijn na veel behandelingen inmiddels gehalveerd. Carmen lacht en is heel erg gehecht aan Dios. Maar ze loopt nog voor geen meter. Ik (Peter) moet in mijn ziel kijken: wil ik te graag? Is mijn ego aan het opspelen? De grote genezer? Ik denk van niet... nog verder in mijn ziel kijken? Ik voel tranen, zijn het mijn tranen of die van haar?
Straks moeten we weg... naar Frankrijk waar iemand anders op ons wacht, iemand die bij een brand twee kinderen verloren heeft. Haar hebben we wel kunnen helpen... tot op zekere hoogte. Want ze wil nu wel weer verder met het leven maar weet nog niet helemaal hoe. Daarom wacht ze op ons. En moeten we Carmen achterlaten? Soms is het heel erg moeilijk, maar uiteindelijk zal waarschijnlijk blijken dat Carmen sterker is dan we denken. 'We komen in oktober terug!'zeggen we dan zwakjes. En Carmen denkt dan aan God.



We are back in Torre del Mar. Our friend Carmen has had two! carcrashes and since a lot of years she needs a wheelchair. She has a lot of pain and we hope for a miracle. In our thoughts we see her walking, running and dancing. Luckely the pain divided in halves after many treatments. Carmen laughs and is very touched by 'Dios'. But she doesn't walk. I (Peter) have to look into my soul: Do I want too much? Have I got too much ego? Am I the big healer? I didn't think so... Do I have to look better into my soul? I feel tears, are they mine or hers? Almost we are going... leaving to France where somebody is waiting, somebody who has lost two kids in a fire. We have been starting to help her. She wants to live her life again but needs some help. That's why she is waiting for us. But that means that we leave Carmen behind. Sometimes it's very difficult, but finally it will probably turned out that Carmen is stronger that we thought. 'We'll come back in oktober!' weakly spoken. And Carmen things of God.

SNIK, WEG UIT MAROKKO!

De eerste keer reden Corina en ik Marokko in zonder remmen... tot aan de eerste garage. We did it! Zonder ongelukken.
De afgelopen keer kwamen we aan met een kapotte versnellingsbak. We did it! Zonder ongelukken.
Een nieuwe versnellingsbak kost in Europa 3500 euro inclusief arbeidsloon. We zouden er een in Marokko vinden... maar we wisten niet zeker of ze daar wel iets met een ouwe Fiat konden uitrichten. Nee, dus. In eerste intantie. Maar onze vrienden de monteurs uit Agadir vonden tussen 500 Peugeot motoren een enkele en de enige Fiat motor+versnellingsbak uit heel Marokko! We hebben Allah bedankt en zo. Twee dagen lang hebben drie monteurs zich uit de naad gewerkt. Kosten totaal: 350 euro. alsjeblieft, dank je wel en nu jij!

maandag 7 april 2008

Twee cowboys uit de desert


Dit zijn de cowboys die wij één voor één in de droge Sahara hebben ontmoet;

als de twee broers die nog nooit van elkaars bestaan afwisten. We hebben het over twee grote en extravagante persoonlijkheden die constant hun eigen weg zoeken en volgen. Zij gaan daarbij pijn en verdriet niet uit de weg