Hyves: always in touch with your friends

We onderhouden onze contacten met http://www.hyves.nl/

Je kunt ons volgen via:

http://www.world-wide-wave.hyves.nl/

Let's hyve...


If you don't use hyves you can contact us with facebook or e-mail:

Garmerwolde

Housewarmingparty
we waren uitgenodigd door Toon en Fleur voor een feest. Voor mij (Peter) wat moeilijker want ik drink geen alcohol meer. Dan beleef je een feest anders. Corina drinkt één glas wijn en dan is ze al bijna stuurloos. Het werd een intellectueel feest met ouderwetse, maar fijne hippie-sferen. Veel mensen die 'zoekende' zijn. En ik hou van mensen die constant zoeken. We gingen vroeg naar bed en toen we wakker werden (8 uur) stond Toon aan het raam van de camper. Fier en rechtop. Ik zei dat hij er vroeg uit was. Hij keek verbaasd : ik ben nog helemaal niet naar bed geweest! IJzersterk die mafkees. Corina en ik hebben in die twee dagen zo ongeveer 10 mensen behandeld met hele fijne resultaten.
Het enige wat ons de hele tijd dwarszat was dat we de poes achter hadden gelaten. Ze wilde weer eens een keer de camper niet in. Eens in de zoveel tijd heeft ze zo'n geestelijke stuiptrekking.

Gedoogd kamperen opgeheven

Heerlijk op het platteland, met toestemming van de politie en in overleg met de ridder van Oranje Nassau.

Helaas worden we nu vriendelijk verzocht een andere plek te zoeken, de politie geeft wat suggesties door en samen met de ridder in het harnas onderzoeken we de mogelijke opties.

Na één nacht op de camperplek in Meppel hebben we een burn-out opgelopen. Op een plek van 20 x 20 meter schijnen 5 à 6 campers te kunnen staan. We worden wakker van de geluiden van de cementfabriek voor ons en krijgen behoefte aan 100% zuurstof door de 'metaalachtige-onder-het-toelaatbare-niveau-uitstoot' van de scheepswerf achter ons. Bloedarmoede oplopen is niet meer mogelijk.

Gelukkig ... daar is de ridder weer die ons brengt naar een uniek natuurkampeerterein "De Bongerd"

Muy kiek'n Olde Striekiezers

Al twee weken staan we aan de Oosterakker, een braak stukje grond op Drents boerenland. Ik probeer van het Nederlandse landschap te genieten, want deze omgeving heeft veel groen. Peter is duidelijk; hij zal nooit wennen. "Het is zo neutraal, zo vlak, gepland en niet echt." Ik probeer het nog eens, vol enthousiasme (?) maar het wilt niet lukken. Het is net alsof we staan te wachten op het moment dat we weer verder kunnen gaan. We storten ons op de mensen die ons nodig hebben. Kunnen daar wel onze kracht uit halen. Oga vertelt dat in het medisch verslag van zijn huisarts staat dat een 'Strieker' hem heeft geholpen te stoppen met Seroxat. 't Is niet de beschrijving die wij zouden geven maar bemoedigend is het wel dat een reguliere arts een alternatieve geneeswijze erkent.

Camper groepsreizen

Een berichtje over Reiner

Voordat we naar Marokko teruggaan, wil ik even mededelen dat u ook kan gaan. Er is namelijk een Oostenrijker die camper-groepsreizen organiseert. Gezellig en veilig! Hij kent Marokko als geen ander en wij noemen hem de Koning van Arganie. Kijk op http://www.argan-club.com/

Una mujer guapa y fuerte

Zoals beloofd is hier een mooiere foto van Carmen. Mucho mas bonita este fotografia! Una mujer guapa y fuerte. Hasta luego, Carmen! Het is met geen pen te beschrijven wat deze vrouw moet doormaken... na twee auto-ongelukken... Vaak LEEFT ze en soms kan ze niets meer en is ze op. Gelukkig dat haar pijn nu bijna weg is.

Alleen een overnachtingsplek

Michel en Antoïnette zijn een weekend weg als we in de bergen van de Loire aankomen. We mogen met de camper op hun terrein overnachten en worden warm verwelkomt door hun dochter. Het is onmogelijk om hier recht te staan dus dat wordt kamperen op z'n Marokkaans "zo goed als ..." whatever. Na een dagje uitrusten staan we bijna op het punt te vertrekken als Michel en Antoïnette aankomen.
Michel lijkt veel pijn te hebben maar roert er geen woord over. Als Peter zegt dat Antoïnette er beter uitziet knikt ze schaapachtig 'ja' terwijl Michel 'nee' schudt. Waar is de kracht en levensvreugde gebleven die ik in Marokko heb gezien? Ik wil het begrijpen maar snap er niets van. Waarom laten mensen hun enige kans zomaar voorbijgaan? Ik moet m'n best doen om het te accepteren en om niet teleurgesteld te zijn. Vermoeiend hoor, ook al lukt het aardig.