Una mujer guapa y fuerte

Zoals beloofd is hier een mooiere foto van Carmen. Mucho mas bonita este fotografia! Una mujer guapa y fuerte. Hasta luego, Carmen! Het is met geen pen te beschrijven wat deze vrouw moet doormaken... na twee auto-ongelukken... Vaak LEEFT ze en soms kan ze niets meer en is ze op. Gelukkig dat haar pijn nu bijna weg is.

Alleen een overnachtingsplek

Michel en Antoïnette zijn een weekend weg als we in de bergen van de Loire aankomen. We mogen met de camper op hun terrein overnachten en worden warm verwelkomt door hun dochter. Het is onmogelijk om hier recht te staan dus dat wordt kamperen op z'n Marokkaans "zo goed als ..." whatever. Na een dagje uitrusten staan we bijna op het punt te vertrekken als Michel en Antoïnette aankomen.
Michel lijkt veel pijn te hebben maar roert er geen woord over. Als Peter zegt dat Antoïnette er beter uitziet knikt ze schaapachtig 'ja' terwijl Michel 'nee' schudt. Waar is de kracht en levensvreugde gebleven die ik in Marokko heb gezien? Ik wil het begrijpen maar snap er niets van. Waarom laten mensen hun enige kans zomaar voorbijgaan? Ik moet m'n best doen om het te accepteren en om niet teleurgesteld te zijn. Vermoeiend hoor, ook al lukt het aardig.

Pelluqueria Yolanda

Drie jaar geleden adviseerde 'n Spaanse vrouw, vanuit de strandtent Holandes (Brenninkmeyer), de kapster Yolanda. Behalve haar uitstekende kapperskwaliteit was ik verrast door haar hartelijkheid. Haar pogingen om engels te praten en mijn pogingen om Spaans te verstaan, gaven ons de nodige lachstuipen. Nu we deze keer weer aanklopten, werden we verwelkomt met sprankelende vreugde. Hoe kon ik haar exotisch groene, warme ogen, vergeten zijn. Waarschijnlijk doordat ze die verstopt achter een maffe, artistieke bril.
Er hangt duidelijk iets in de lucht. Ik weet niet wat er precies gebeurt maar er is zoiets alsof onze energieën elkaar aanraken. Het voelt prettig en koesterend. Als Peter dan ook nog eens langskomt is een 'behandeling' onvermijdelijk en vliegen volgens mij al onze spirituele energieën als een tornado door de kapsalon. Na deze verpletterende, stormachtige uitwisseling komt Yolanda een half uurtje later, een mand met 3 enorme vleestomaten en courgettes brengen. Allemaal uit haar vaders biologische moestuin. Heel lief maar het fijnste was om je ontmoet te hebben.

Rosana y Alvero

Rosana is al 3 jaar verloofd met Alvero. Op de flyers die Carmen voor ons gemaakt heeft, reageert de betrokken verloofde Alvero direct door Rosana op ons af te sturen. Rosana is een intens emotionele jonge vrouw waar wel een vonkje vanaf spat. Dat daar haar kracht ligt of dat ze een krachtig mens is moet nog een beetje tot haar doordringen. In ieder geval heeft ze nu deze power kunnen gebruiken om te stoppen met een serotine-heropnemer. En is haar atomische innerlijke onrust tot bedaren gekomen.

Helaas hebben we Alvero's broer niet verder kunnen helpen. Een intelligente jongeman met (te) veel mogelijkheden. De jarenlange onderdrukking van hun vader heeft beide broers veel "schade" aangebracht.
Alvero's broer duikt nu in het reguliere cirquit, misschien is dat op dit moment de beste keuze. ...

ADIOS TORRE DEL MAR

Morgen moeten we hier weg want de politie begint problemen te maken omdat we hier al bijna een maand op de boulevard staan. Ze hebben ons naar een bijna-vuilnisbelt verplaatst samen met een zigeunerfamilie. Wat een leven hebben die mensen! De Spanjaarden hebben een hekel aan zigeuners maar ze luisteren wel graag naar flamencomuziek.
Vandaag moeten we afscheid nemen van Carmen. Ze zit nog altijd in haar rolstoel, maar toch beweegt ze zich beter en haar pijn is gezakt van 100% naar 20%. Het afscheid zal moeilijk zijn, dat heeft ze al aangegeven! We komen in oktober terug.

Tomorrow we have to go because the police starts to make problems because we are here almost one month on the boulevard. They have removed us with a gipsyfamily on an 'almost-garbage-dump'. Incredible how those people live! The Spaniards dislike gipsy's but they'll listen often to flamencomusic.
Today we say goodbye to Carmen. She is still using her wheelchair, but she moves better and her pain drops off from 100% to 20%. The farewell is difficult, she already said! We will come back in oktober and you are always on our minds.